5 najczęstszych błędów podatkowych osób na wizie J-1 w USA i jak ich uniknąć
Wyobraź sobie taką sytuację: wracasz po programie Work and Travel do domu, w skrzynce czeka formularz W-2, znajomi mówią, że trzeba złożyć rozliczenie, w internecie pełno sprzecznych informacji. Nie wiesz, czy przysługuje Ci zwrot, jaki formularz wybrać, ani co to w ogóle jest Form 8843. Pojawia się stres: „A jeśli zrobię coś źle? Czy dostanę list z IRS? Czy stracę J-1 tax refund?”
Jeśli jesteś w USA na wizie J-1 i składasz swoje pierwsze J-1 tax return, te obawy są całkowicie normalne. Amerykański system podatkowy bardzo różni się od polskiego. Dobra wiadomość jest taka, że większości błędów można łatwo uniknąć — jeśli wiesz, na co zwrócić uwagę.
Poniżej znajdziesz 5 najczęstszych błędów, jakie popełniają nonresidents, oraz jasne wskazówki, jak ich uniknąć.
- Złożenie deklaracji jako rezydent zamiast nonresident
To najczęstszy i jednocześnie najpoważniejszy błąd.
Wielu uczestników programów J-1 zakłada, że skoro mieszkali i pracowali w USA, automatycznie są rezydentami podatkowymi. W rzeczywistości status podatkowy nie zależy od tego, ile pracowałeś ani czy był to pełny etat. Kluczowe znaczenie ma tzw. Substantial Presence Test.
Większość studentów i uczestników programów Work and Travel, Summer Camp, Intern lub Trainee pozostaje nonresident alien dla celów podatkowych.
To oznacza, że:
Nonresident składa wyłącznie Form 1040-NR.
Nieprawidłowy formularz może spowodować problemy z IRS, opóźnienie zwrotu podatku, a w przyszłości komplikacje wizowe.
Jak tego uniknąć?
Zanim złożysz nonresident tax return, upewnij się, że Twój status podatkowy jest prawidłowo określony. Jeśli jesteś nonresident, używaj wyłącznie zasad i formularzy przeznaczonych dla nonresidents, w tym Form 1040-NR.